Παραλήρημα

Με βλέπω το βράδυ να γυρνάω, στις γειτονιάς μου το τετράγωνο να παραπατάω
πόνο να μην αισθάνομαι πια, γιατί το αλκοόλ με κάνει να μην πονάω πια
προχωρώ να βρω κάποιον να του πω για μια στιγμή, να του πω ότι πέρασα γιατί σε αυτή την φρικτή ζωή
μα όπου και να πάω, άνθρωπο πουθενά δεν συναντάω
αναροτιέμαι αν χάθηκα στο σκοτάδι, ή αν είναι του μυαλού κάποιο ψεγάδι
ξαποστάζω λίγο στην της γειτονιάς το γιοφύρι, έκανα μία τζούρα και καιγόμουν σα να μουν σε λιοπύρι
παρακάτω ψάχνω να βρω παλιούς γνωστούς για να τους ξηγήσω, τι παίζει στην ζωή μου λίγο πριν τους αφήσω
μα πουθενά, όλα τριγύρω μου μοιάζουνε νεκρά
συνεχίζω λίγο πιο κάτω,γύρω μου γέρικα δέντρα και κάπου εκεί σιμά ένα παιδί να τα πίνει με τη μια
πλησιάζω με με δισταγμό, τον ρωτάει τι έχει γίνει μα με κοίταξε χωρίς σεβασμό
μου εξηγεί ότι είχε μια κόπελια, μα σήμερα το χάραμα την πήρε ο χάρος τελικά
ήταν άρρωστη κάμποσες μέρες, και οι νύχτες του παιδιού ήταν γέματες με φοβέρες
μου βάζει λίγο ουίσκι να πιω, χλωμώνω στο δράμα αυτό και το πίνω αμέσως εγώ
προχωράω παρακάτω, προσπαθώντας να σηκώσω το παλικάρι από τον πάτο
μα βλέπω κάτι παιδιά να μαλλώνουν με μαχαίρια
με μετά από λίγο βλέπω το ένα παιδί με χέρια κομμένα , σπεύδω για βοήθεια, ακουμπάω την καρδιά του μα όλα ήταν τελειωμένα
μετά από τέτοιο γεγονός, χτυπάω τηλέφωνο στους φίλους για να τους πω πως
έγιναν όλα αυτά, μα στην άλλη άκρη η γραμμή είναι νεκρή πάραυτα
ιδρώτας πάνω στο πρόσωπο μου, ψάχνω κάπου να ξαποστάσω για το καλό μου
πριν προλάβω κάπου να αράξω, ακούω βήματα γοργά και γυρνάω με μιας γυρνάω μαα
είχα φάει μπουνιά στο κεφάλι, τότε μου ήρθε ζάλι μεγάλη
πέφτω αναίσθητος στο χώμα, και ένιωσα το σώμα μου σαν πτώμα
σηκώνομαι μετά από κάμποσα λεπτά, μα βλέπω να έχω να χάσει κινητό και λεφτά
συνεχίζω το δρόμο από το αριστερό στενό, και θωρώ αμέσως ένα πληγωμένο αλβανό
πάω κοντά και του δένω την πληγή, με ευχαριστεί και κάτι στο αυτί μου ψιθυρεί
και μετά από λίγο στρίβει σε μια στροφή
καθώς βηματίζω κάπως πιο γοργά, βλέπω ένα πάρκο σκοτεινό χωρίς άτομα εκεί δα
πάω εκεί για λίγο ξαποστάσω, και όλα όσα έγιναν για λίγο να ξεχάσω
και βλεπω παρακάτω ένα δυο αλάνια, που από τον πολύ καπνό είχαν γίνει ντουμάνια
μου σύρουν μια φωνή:" εσύ με τα σκισμένα ρούχα γιάγυρε μια στιγμή"
πλησιάζω με φόβο κάπου εκεί κοντά, και μου λένε έλα να μιλήσουμε για λιγο φιλικά
είπαμε 2-3 πράματα, ωσώτου να έρθουν τα χαράματα
μα λίγο πριν χαράξει η αυγή, ήμουν πάλι μόνος στην ερημιά αυλή

Χωρίς τίτλο(3)

η μέρα μου πάει στραβά, κάθετι καλό φαντάζει τέλειο τελικά
το κινητό μου χάλασε το πρωί, μα τα καλύτερα ακόμα δεν είχαν συμβεί
είδες που όλα είναι σκατά,η κοπελιά που λατρεύω άλλο αγαπά
νιώθω να χάνω την γη κάτω από τα πόδια, και τώρα βλέπω να κόβω και με αυτήν ένα 'γεια'
έκανα ακόμα λίγη τζούρα μπας και βρω ελπίδα, μα αντίκρησα τα μάτια μου και τίποτα δεν είδα
την έχω χάσει εδώ και καιρό, και δεν έχω το θάρρος τους γνωστούς μου στα μάτια να κοιτώ
και όσο για τα αλάνια έχω εγώ γράψει, υπόσχομαι θα επανορθώσω και όλα θα τα φέρω σε τάξη
Παλιμπαιδίζω πιο συχνά, έχω χάσει τα δικά μου τα μυαλά
Βλέπω σε κάθε δυσκολία να λυγίζω, και κάθε εμπόδιο να με κάνει να δακρύζω
Μα ίσως θα πρέπει να σε ξεχάσω εγώ γοργά, ακόμα και αν πονάω σθεναρά
Και έχω κάνει σκατά λάθη, και χείριστες επιλογές και έχω δει και τους φίλους να με κράζουν αν θες
Ίσως θα ήταν καλύτερα να πέσω γω σε λήθη, για να μην χάσω τις αρχές και τα δικά μου ήθη
Και ανησυχώ για κάθε λάθος που έχω κάνει, και αν υποτίθεται μαθαίνουμε από αυτά,εμένα με έχω ξεκάνει

Χωρίς τίτλο(2)

εΕφιάλτες βλέπω το βράδυ να με χτυπάνε , ίσως είναι αυτός ο λόγος που το σκοτάδι φοβάμαι
μα έχω τώρα συνηθήσει να ξυπνάω το πρωί, και να χαίρομαι την κατάσταση μου γιατί έτσι είναι η ζωή
στο κεφάλι μου είσαι συχνά πυκνά μια σκέψη, και το ίδιο μου κάνει αν θα λιάσει ή θα βρέξει
και αδιαφορώ αν είμαι εγώ καλά, αν σκέφτομαι ορθά ή αν πράττω λογικά
διότι μπορεί να μην έχω προβλήματα 1000 τελικά, μα μία απο τις έγνοιες μου είναι να σαι συ καλά
και θα συνεχίσω να προσπαθώ, και φως στο σκοτάδι ποτέ ας μη δω
αδράζοντας κάθε ευκαιρία να μαι γω με σένα, σαν να ήταν η τελευταία στιγμή έχοντας όλα τα άλλα γραμμένα
και όσο για τους φίλους μου που ίσως να ξεχάσω για λίγο, θα με καταλάβουν νομίζω και από κοντά τους δεν θα φύγω
όπως έμαθα από της νικολέττας τα γραπτά, ποτέ μην παρατάς ότι αρχίζεις διότι αυτός ήταν ο σκοπός σου αρχικά
για αυτό δεν μπλοφάρω για όσα έχω πει, διότι όλα είναι αλήθεια και ας μην φένεται στην τελική
διότι ότι νιώθω λέω, και δεν θα διστάσω να το ξαναπώ
τι είχα αρχικά και τι στο τέλος, κοπέλα μου ούτε σε είχα ποτέ μα ούτε και σε έχασα και ας νιώθω να τρυπιέμαι από βέλος
και ίσως να κάνω αρκετές ανοησίες, πολλές τόσο πολλές μα για όλα αυτές υπάρχουν αντίστοιχες ερμηνείες
και το βράδυ να με βρίσκω να γυροφέρνω σε σοκάκια, να κλαίγομαι και να χαλιέμαι μα εννόησα όσα είπα σαν αυτά τα στοιχάκια
και ένα πράγμα ζητώ μόνο από σένα τώρα, να σαι πάντα χαρούμενη και εδώ θα μαι σε κάθε δικιά σου μπόρα

Απύθμενο κενό

Το κενό μέσα μου δεν είναι από αποξένωση ούτε από έλλειψη φιλίας, μα από την στέρηση της δικιάς σου παρουσίας
Και ο καιρός περνάει, και ο εαυτός τα ίδια λάθη κάνει και καθόλου δεν ξεκολλάει
Ίσως να μην έμαθα τίποτα από την απόδραση μου στο χωριό, όσο και χαρούμενος να φαινόμουν εγώ
Βλέπω τους μήνες γύρω μου να περνούν, και οι εποχές να αλλάζουν μα τα εσώψυχα μου να αδιαφορούν
Έχω φτάσει σε σημείο να ακούω στο κεφάλι μου φωνές, φωνές σαν και αυτές που μου θυμίζουν τα λάθη του χθες
Μα θα 'θελα το χρόνο να γυρίσω λίγο πίσω, να έσβηνα κάθε λάθος και κάθε χαμένη φιλία να αναστήσω
Να έσβηνα το κενό από τα βάθη της καρδιάς, και τα σημάδια του χρόνου να διέγραφα μονομιάς
Μα νιώθω να με διακατέχει ένα απύθμενο κενό, και να είμαι σε όλα θετικός και στα πάντα να συναινώ
Να μην άφηνα το συναίσθημα να οδηγεί τη λογική, και τον εαυτό μου να μην άφηνα να πέφτει σε λήθη όταν θέλει να ξεχαστεί
Και άλλη κοπέλα δεν θα αγαπήσω προς το παρόν, και η ζωή η γλυκιά που είχα ανήκει τώρα πια στο παρελθόν
Μα βλέπω ότι η καρδιά μου έχει κολλήσει, και μπροστά δεν λέει να προχωρήσει
Μα και οι φίλοι δεν με κάνουν να νιώθω τέλεια, όσες ώρες και να περνώ μαζί τους δεν αποφεύγεται η συντέλεια
Μα ούτε το διάβασμα και το βιβλίο δεν με βοηθάνε να ξεχαστώ, και απλά δρουν ως καταλύτες στον πόνο που περνώ
Έχω να σε δω πάνω από τρεις βδομάδες, και φοβέρες στο κεφάλι μου έχουν κάνει αράδες
Μα αυτά που νιώθω δυστυχώ δεν μπορώ με μιας να τα αδειάσω, απλά περιμένω τη στιγμή μέχρι που θα σε ξεπεράσω

Η εικόνα αναρτήθηκε από το "mantinada-unicorn.blogspot.com"

Το όνειρο

Ο εαυτός μας είναι το άτομο που πιο πολύ αγαπάμε, ενώ τους συνανθρώπους μας λιγάκι αγαπάμε
Μάθε να κάνεις πέρα το εγώ σου, διότι ως αντίποινα θα χάσεις κάθε γνωστό σου
Και άσε το καράβι της φιλίας να σε οδηγήσει, και όπου θέλει να σε βγάλει αλλά μόνο μην ναυαγήσει
Αν ξεχνούσε ο καθένας τον ναρκισσισμό του, θα ζούσαμε σε ένα κόσμο που δεν θα υπήρχε το εγώ του
Οι φιλίες των ανθρώπων θα ήταν πιο γερές, και οι καρδιές των νέων θ' άνθιζαν σαν αμυγδαλιές
Δεν θα υπήρχε ανειδιοτελής αγάπη, και ο κάθε άνθρωπος δεν θα νοιαζόταν για την δική του πάρτη
Τα προβλήματα στην Ελλάδα θα 'χαν μειωθεί, και ο κάθε πολιτικός δεν θα χρειαζόταν να καταλήξει σε κελί
Η ξενοφοβία ανάμεσα στους ανθρώπους θα είχε εξαλειφθεί, και η εμπιστοσύνη στο συνάνθρωπο θα ήταν ορατή
Μα στην τελική μην χάσεις το εγώ σου, διότι είναι τότε ίσως μισήσεις τον εαυτό σου
Οι εχθροί και το αντίζηλοι θα ανήκουνε στο χθες, και θα μάζευα όλη την παρέα για μάζωξη αν θες
Μέσω της λογικής μας θα μαθαίναμε για το καλό μας, και δεν θα πείραζε αν δεν περνούσε το δικό μας
Αν κάνουμε παραχωρήσεις σε κακό δεν θα βγει, μόνο να μάθουμε να τις κάνουμε μόνο αν αξίζει
Αν μάθαινε ο καθένας τον άλλο να ακούει, ίσως το κάθε λάθος που κανε την πόρτα του να μην κρούει
Νιώθω το σώμα να πέφτει από το κρεβάτι, και φωνάζω δυνατά "Γιατί να ήταν απάτη;"
Ξυπνώ ιδρωμένος από αυτό το όνειρο μου, και κατάλαβα πως η αυτή η ουτοπία υπάρχει στο κεφάλι το δικό μου
μα δυστυχώς είναι κάτι που δεν θα γίνει, και η γλυκιά μου Ελλάδα παρασύρεται στην δίνη
Κι όλα αυτά ήταν η δική μου φαντασία, που ήθελε να δημιουργήσει μια παραπλήσια ιστορία

Η εικόνα αναρτήθηκε από το "http://sofiaskepseis.blogspot.com"

Χάραξε τον δρόμο σου

Κάποιες φορές πρέπει να κάνουμε τις δικιές μας επιλογές, είτε είναι καλές είτε καθόλου αρεστές
Για αυτό κάνε την δική σου επιλογή, και παράλληλα συνδύασε την με της γνώσης την διαλογή
διότι ίσως είναι η μόνη που θα σε σώσει, όταν η ζωή στα κάτεργα έχει αφήσει την ψυχή σου να λιώσει
Και άσε τον καθένα ότι θέλει ας πει, και διάλεξε το δρόμο που θα πάρεις και όπου θέλει ας βγει
και αν τύχει να είναι μονόδρομος χωρίς επιστροφή, πάρε την ευθύνη και ότι σε πληγώνει κάνε του διαγραφή
Κάνε την επιλογή που εσένα εξυπηρετεί, που θα είναι ωφέλιμη για την υπόλοιπη ζωή
Άρπαξε κάθε ευκαιρία που σου τυχαίνει, και μην αφήνεις κάποιον άλλο να σου την προφταίνει
Διότι έτσι είναι ο κόσμος που ζούμε τώρα πια, ο καθένας για την πάρτυ του και οι άλλοι γραμμένοι τελικά
Κάθε τρένο που παίρνουμε είναι για μας σωστό, μα στην τελική βλέπουμε ποιο θα ήταν για εμάς καλό
και για αυτό μάθε να κρίνεις με την λογική, και μην ακούσεις το συναίσθημα εκείνη τη στιγμή
διότι θα σου βγει σε κάτι κακό, και θα καταλήξεις τα βράδυα να χτυπιέσαι για το λάθος αυτό
αλλά μην μετανιώσεις για κάθε επιλογή που κάνεις, μα φρόντισε στο τέλος την καρδία σου μην ξεκάνεις
Μα άμα όμως χάσεις το δρομάκι και την ρώτα την δική σου, ψάξε να με βρεις εκεί θα μαι όπως πρώτα,πάντα μαζί σου
θα σου δείξω το δρόμο για το δικό σου το καλό, χωρίς να ζητήσω κάτι παρά μόνο ευχαριστώ
και άμα σου αρέσει ο δρόμος που ακολουθώ, άδραξε πάνω μου και μείνε εσύ εδώ

Η εικόνα αναρτήθηκε από το "http://gnathion.blogspot.com"

Μην τα παρατάς

Όταν η ζωή σε ρίχνει στο πάτο, σφίξε τα δόντια σου και μην το βάζεις κάτω
Μάθε να αναπνέεις όταν είσαι μέσα στον πόνο,ακόμα και όταν σου έχει μείνει ελάχιστο οξυγόνο
Ποτέ να μην παρατάς οτιδήποτε αγαπάς, διότι μετά θα κλάψεις πικρά και θα είναι πια αργά
Μείνε όλες τις στιγμές όρθιος και γερός ακόμα και όταν όλοι σε χτυπάνε συνεχώς
Να ξέρεις μόνο αυτό, ότι κάποιοι σ' αγαπάνε, πάντα θα πονάνε και για σένα θα μιλάνε
Υπάρχουν φορές που θέλω να γυρίσω πίσω, μα θυμάμαι μόνο αυτό, το παρόν θέλω να ζήσω και να αφήσω όλα όσα μου προκαλούν φθορά,και απλός να μάθω να κοιτάω μόνο μπροστά
Μάθε να είσαι καίριος στις αποφάσεις, ακόμα και αν βιώσεις την ψυχρολουσία μην διστάσεις
Αξίζει να μάχεσαι για κάθε σου πεποίθηση, ακόμα και αν η ψυχολογία σου είναι για λύπηση,γιατί έχεις αυτό που δεν έχουν οι άλλοι, το χέρι στην καρδιά και και το κεφάλι πιο ψηλά,να κάνεις αυτό που πάντα επιθυμείς και τα προβλήματα σου πάντα να παραμερείς .
Ακόμα,την τελευταία ελπίδα που έχω να μην την παρατήσω, διότι αυτή θα είναι η μόνη που στο τέλος θα ζητήσω
Ακόμα και αν μαύρη γίνει μέρα, να μην σκύβω το κεφάλι,μα να τα κάνω όλα πέρα
Και όταν ψάχνω ένα στήριγμα εκεί να σταθώ,τρέχω στους παλιούς μου γνώριμους, που ξέρω από καιρό
Για αυτό μην τα βάζεις κάτω,μην φτάνεις σε απύθμενο πάτο,
η ζωή που έχουμε είναι πολύ μικρή, και πρέπει να την χαρούμε με αυτούς που μας αγαπάνε διότι θα τελειώσει όπου να 'ναι και αυτή.

Όσο και αν με χτυπήσανε πάλι σηκώθηκα. "http://www.youtube.com/watch?v=2Iuzrdx5S8I"

Η εικόνα αναρτήθηκε από "http://teledynamic.com.my"

Αναμνήσεις

Και άμα θέλω κάπου λιγάκι να σκεφτώ,τρέχω με μια μπύρα στο παλιό δημοτικό, και αναπολώ τα παλιά, στην δικιά μου γειτονιά ,με τα άλλα τα παιδιά χωρίς πόνο και βάσανα,μα τώρα πια, έχουν περάσει όλα αυτά, αφού ζούμε στην εποχή με γκόμενες και ναρκωτικα
μα δεν ξερω τι να πω και τι να κανω, νιώθω πως έχω χάσει τη ζωή απο το πλάνο,οδεύω σε ένα δρομο προς την καταστροφή,και αναρωτιέμαι τελικά αν κάποιος θα νοιαστεί,μα δεν χαλιέμαι αν θα νοιαστεί κανένας για μένα ή οχι,προχωρώ μπροστά με μόνο όπλο τη γνώση,ειναι αυτη η μόνη που θα με σώσει,σκέφτομαι καθαρά με ορθάνοιχτα τα αυτιά ,θα μάθω επιτέλους πως να ζω μεσα στον περίεργο κόσμο αυτό,και αν δεν καταφέρω να επιβιώσω,θα ζητούσα απο το θεό μια δεύτερη ευκαιρία τα λάθη να διορθώσω
Θα γούσταρα να έρθει η μέρα που θα τα κάνω όλα στην άκρη, ηλεκτρονικά,πλούσια αγαθά και για κάθε τι χαμένο να έριχνα μαύρο δάκρυ
Για αυτό πρέπει κάπως να ξελαμπηκάρει το μυαλό μου, να ξεκολλήσει και να βρω το παλιό εγώ μου
να ξαποστάσω λίγο στην δικια μου γειτονιά, να σκεφτώ αυτα που μέλλουν να γίνουν και ολα τα παλιά
και προπαντώς για τους φίλους μου να νοιαστώ,διοτι ειναι αυτοί που πιο πολύ αγαπώ
Και θυμάμαι ακόμα τον παλιό καλό καιρό, όπου οι έγνοιες δεν μας απασχολούσαν και έπαιζα παρέα με τον μικρό μου αδερφό γιατί τότε ήταν κάτι το σημαντικό
μα τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει, δεν μπορείς πουθενά να βρεις την γαλήνη και τίποτα πλέον δεν μπορεί τους πόνους της ζωής να απαλύνει
Ίσως φταίει η κοινωνία ή του νεοέλληνα η περίεργη νοοτροπία, μα δεν μπορώ να κάνω κάτι για αυτό, απλός εκμεταλλεύομαι τον άπλετο χρόνο που έχω για να θυμηθώ πως ήταν να ζω εκείνο τον παλιό καιρό
και προπαντός στην γειτονιά που έζησα και μεγάλωσα εγώ, για πάντα θα την θυμάμαι και πολύ θα την αγαπώ

Η γειτονιά και ο τόπος που μεγαλώσαμε είναι αναντικατάστατοι, για αυτό αγαπήστε τους πριν φύγετε μακρυά από αυτούς
Θέλω να γυρίσω στα παλιά :/ "http://www.youtube.com/watch?v=Q3oGWq-wJLc&feature=related"

Η εικόνα τραβήχτηκε από την γειτονιά μου

Στην μεγάλη μου αγάπη

Κοπελιά άκου αυτά εδώ που γράφω και ξέρεις πως ποτέ απο την ζωη μου δεν σε διαγράφω
μου χεις πάρει τα μυαλά και τι λογική αλλά τι να κανω έτσι έτσι τό φερε η τρελή αυτή η ζωη
θυμάμαι τότε που είχαμε κάτσει μαζί νομίζω οτι ήτανε φλεβάρης ή κάπου εκεί
σιγά σιγά άρχισες να μου αρέσεις αν και φοβόμουν να στο πω για τον λόγο οτι ήσουν σε σχέση,απλά μόνο αυτό
θυμάμαι μια Τετάρτη απόγεμα στην δικιά μου γειτόνια και ειχα πει στον άπο ποια μου αρέσει τελικά
χαρηκε πολύ για μένα μπορώ εγω να πω και την επομενη μου έσφιξε το χερι με χαρά,
μα τι να πω οι μέρες περνούσαν και το συναίσθημα δυνάμωνε διαρκώς, και τον μάνο να μου λέει άντε χέστην ρε εμπρός
οι επιδώσεις στο μου σχολείο να πάνε λίγο πίσω και οι φίλου μου να λενε την αγάπη να μην μισήσω.
σε στίγμες απογοήτευσης και λύπης να χω τον γιώργο να μου λέει ,μην χαλιέσαι ρε είναι μια γυναίκα μόνο
και η μέρα της αλήθειας καταφτάνει γοργά,και η καρδια μες στο στήθος να χτυπάει γρήγορα
τετάρτη ηταν η μέρα ακόμα το θυμάμαι,όταν έφαγα ενα Χ το οποίο για πάντα θα θυμάμαι
τότε μου είχες πει, ότι δεν ηθελες μια σχέση αλλα σε 1 μήνα κάποιος άλλος σου είχε αρέσει
είσαι τόσο όμορφη σαν οπτασία ,είσαι η δικιά μου πανδεσία
ώρες ώρες εθελοτυφλώ,και τα πιο προφανή πράγματα αρνούμαι να δεχτώ
ίσως φταίει το χαμογελό ή το χαρούμενο πρόσωπο που εχεις και ίσως να ναι αυτό που σε κάνει απο όλες τις άλλες πάντα να εξέχεις
όμως έμαθα τώρα πια ότι τις γυναίκες δεν θα καταλάβω ,είναι όντα περίεργα με ένα παράξενο πλάνο
που μας μπερδεύουν την ψυχολογία και μας κάνουν να νιώθουμε παράξενα σε κάθε παραπλήσια ιστορια
ώντας επιρρεπής στα ίδια λάθη,και από κάθε λάθος που χω κάνει ακόμα να μην έχω μάθει
έχοντας μόνο την ελπίδα για οδηγο,ψάχνω το νόημα της ζωής μου να βρω
μα πάλι σταματώ ανύμπορος να συνεχίσω και την αναζήτηση αυτή την αφήνω αμέσως πίσω,άλλο πίσω δεν πάει η αγάπη με χτυπάει σαν σφυρί στο κεφάλι π συχνα μ φέρνει ζάλη ,για αυτό
προχώρω στο δρόμο για να ξεχάσω.μα κάτι με κρατάει δεμμένο να μην μαφήνει να σε ξεπεράσω,μα ούτε να σε ξεχάσω. συνεχίζοντας στο ίδιο τρυπάκι η ζωή μου αναλώνεται σαν ένα τυρογαριδάκι
και νιώθω την ξενέρα να μου διαπερνά το δέρμα,σαν βέλος π σε χτυπά πιο κάτω απο την πτέρνα
οπως του αχιλλέα την αδυναμία την μεγάλη ,κοπελιά εσύ εισαι η μια,εγω δεν ψάχνω άλλη
μου έχει λείψει η παλιά μου η ζωή,οι συνηθείες,οι φίλοι π με τον χρόνο έχουν ξεχαστεί
τα συναισθήματα εχούν βγει τώρα πια στο παζάρι, και η αγάπη και η φιλία εχουν για άλλα μέρη σαλπάρει
νιώθω μέσα μου ένα απύθμενο κενό, και είναι αδύνατο να καλύψω αυτόν τον οδυρμό
οι σκέψεις μόνο τα κρύα βράδυα έρχονται,καλύπτοντας τα καινά π συνεχώς παρέρχονται
μα τα πράγματα πίσω δεν γυρνούν παρα μόνο από πράγματα π οι άνθρωποι αναπολούν
Αν ήμουν πιο καλά ψυχολογικά ίσως θα έγραφα κάτι που θα ακουγόταν πιο εύηχα στα αυτιά
το μεγαλύτερο μου λάθος ηταν να μην σ μιλώ,μα τώρα όμως βλέπω ότι πιο πολύ σαγαπώ
οι αναμνήσεις ειναι αυτές που μ κανουν παρεα τα βράδυα,και μια απο αυτές π μ έκανες χάδια
θυμαμαι εκείνη τη στιγμή στην παραλία,που σε ειχα πάρει αγκαλιά και όλα γύρω έμοιζαν σαν ουτοπία
και ξέρεις,ίσως ακόμα προσπαθώ να σε ξεπεράσω,μα τις στιγμες χαράς που ζήσαμε ποτέ δεν θα ξεχάσω
και τις στιγμές,εκεινες που μου ανοιγες την καρδιά σου,και μου έλεγες ψιθηριστά ολά τα προβλήματά σου
και τώρα πια,δεν ξέρω αν νοιάζεσαι για μένα,γιατί όλα οσα έγιναν σου φένονται περασμένα
απο φίλους και γνωστούς ψάχνω αν είσαι καλά,και μακάρι να μην έχεις κανένα πόνο στην καρδιά
μα όλα τώρα πια μου φαντάζουν μακρινά,τα οποια πριν λίγο καιρό ήταν τόσο κοντινά
και σε έχω ταυτίσει με το χθες,με τις ημέρες τις παλιές
σε χω δει στιγμές πολλές να δακρίζεις,και τα πάντα να θες να διαλύσεις
εχώ δει το πείσμα να κυριαρχεί τον εαυτό σου,αδιαφορώντας για το ότι έλεγα που ήταν για το καλό σου
σε έχω να μην θες σε κανένα να μιλάς,μα μόνο λίγο χρόνο μονάχη απεγνωσμένα να ζητάς
σε έχω δει αν με κοιτάς με τα πανέμορφα σου μάτια,και με το βλέμα που με κοιτάς να με κάνεις εσύ κομμάτια
και σήμερα το βράδυ σε είδα στο όνειρο μου,να σε έχω αγκαλία και να γελάς στο πλευρό μου
να ειμαι τόσο χαρούμενος εγώ και να σε έχω σιμά μου,μα μόνο στα ονειρα αυτά αφου δεν σε εχω κοντά μου
την αγαπη που μπορείς να δείξεις με μια ζεστή αγκαλιά, δεν μπορει κανείς να δείξει με χίλια 2 φιλιά
και σήμερα η μέρα περνούσε πάρα πολύ αργά,και οι δείκτες του ρολογιού κουνούσαν αμυδρά
και περιμένω τη μέρα που θα σε ξαναδώ,να σε αγγαλιασω σφικτα και να σου πω ποσο σαγαπω
και 'αντέχω' το ότι δεν μιλάμε εδώ και καιρό,μα ισως να ειναι το καλυτερο για τον δικο μου εαυτο
μα δεν αδιαφορώ και ούτε ξεχνάω εσένα,για αυτο και ολα αυτά τα γράφω για σενα
μα δεν με νοιάζει τι λένε για το δικό μου θέμα, ο χρονος που ισως σκοτώνω ειναι μονό για μένα
μπορεί να μην σου έχω μιλήσει για τόσο πολύ καιρο , μα τα συναισθήματα που νιώθω ποτέ δεν τα ξεχνω

Εικόνα αναρτήθηκε από το "http://aganaktismenoixania.blogspot.com"