Απύθμενο κενό

Το κενό μέσα μου δεν είναι από αποξένωση ούτε από έλλειψη φιλίας, μα από την στέρηση της δικιάς σου παρουσίας
Και ο καιρός περνάει, και ο εαυτός τα ίδια λάθη κάνει και καθόλου δεν ξεκολλάει
Ίσως να μην έμαθα τίποτα από την απόδραση μου στο χωριό, όσο και χαρούμενος να φαινόμουν εγώ
Βλέπω τους μήνες γύρω μου να περνούν, και οι εποχές να αλλάζουν μα τα εσώψυχα μου να αδιαφορούν
Έχω φτάσει σε σημείο να ακούω στο κεφάλι μου φωνές, φωνές σαν και αυτές που μου θυμίζουν τα λάθη του χθες
Μα θα 'θελα το χρόνο να γυρίσω λίγο πίσω, να έσβηνα κάθε λάθος και κάθε χαμένη φιλία να αναστήσω
Να έσβηνα το κενό από τα βάθη της καρδιάς, και τα σημάδια του χρόνου να διέγραφα μονομιάς
Μα νιώθω να με διακατέχει ένα απύθμενο κενό, και να είμαι σε όλα θετικός και στα πάντα να συναινώ
Να μην άφηνα το συναίσθημα να οδηγεί τη λογική, και τον εαυτό μου να μην άφηνα να πέφτει σε λήθη όταν θέλει να ξεχαστεί
Και άλλη κοπέλα δεν θα αγαπήσω προς το παρόν, και η ζωή η γλυκιά που είχα ανήκει τώρα πια στο παρελθόν
Μα βλέπω ότι η καρδιά μου έχει κολλήσει, και μπροστά δεν λέει να προχωρήσει
Μα και οι φίλοι δεν με κάνουν να νιώθω τέλεια, όσες ώρες και να περνώ μαζί τους δεν αποφεύγεται η συντέλεια
Μα ούτε το διάβασμα και το βιβλίο δεν με βοηθάνε να ξεχαστώ, και απλά δρουν ως καταλύτες στον πόνο που περνώ
Έχω να σε δω πάνω από τρεις βδομάδες, και φοβέρες στο κεφάλι μου έχουν κάνει αράδες
Μα αυτά που νιώθω δυστυχώ δεν μπορώ με μιας να τα αδειάσω, απλά περιμένω τη στιγμή μέχρι που θα σε ξεπεράσω

Η εικόνα αναρτήθηκε από το "mantinada-unicorn.blogspot.com"