μα δεν ξερω τι να πω και τι να κανω, νιώθω πως έχω χάσει τη ζωή απο το πλάνο,οδεύω σε ένα δρομο προς την καταστροφή,και αναρωτιέμαι τελικά αν κάποιος θα νοιαστεί,μα δεν χαλιέμαι αν θα νοιαστεί κανένας για μένα ή οχι,προχωρώ μπροστά με μόνο όπλο τη γνώση,ειναι αυτη η μόνη που θα με σώσει,σκέφτομαι καθαρά με ορθάνοιχτα τα αυτιά ,θα μάθω επιτέλους πως να ζω μεσα στον περίεργο κόσμο αυτό,και αν δεν καταφέρω να επιβιώσω,θα ζητούσα απο το θεό μια δεύτερη ευκαιρία τα λάθη να διορθώσω
Θα γούσταρα να έρθει η μέρα που θα τα κάνω όλα στην άκρη, ηλεκτρονικά,πλούσια αγαθά και για κάθε τι χαμένο να έριχνα μαύρο δάκρυ
Για αυτό πρέπει κάπως να ξελαμπηκάρει το μυαλό μου, να ξεκολλήσει και να βρω το παλιό εγώ μου
να ξαποστάσω λίγο στην δικια μου γειτονιά, να σκεφτώ αυτα που μέλλουν να γίνουν και ολα τα παλιά
και προπαντώς για τους φίλους μου να νοιαστώ,διοτι ειναι αυτοί που πιο πολύ αγαπώ
Και θυμάμαι ακόμα τον παλιό καλό καιρό, όπου οι έγνοιες δεν μας απασχολούσαν και έπαιζα παρέα με τον μικρό μου αδερφό γιατί τότε ήταν κάτι το σημαντικό
μα τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει, δεν μπορείς πουθενά να βρεις την γαλήνη και τίποτα πλέον δεν μπορεί τους πόνους της ζωής να απαλύνει
Ίσως φταίει η κοινωνία ή του νεοέλληνα η περίεργη νοοτροπία, μα δεν μπορώ να κάνω κάτι για αυτό, απλός εκμεταλλεύομαι τον άπλετο χρόνο που έχω για να θυμηθώ πως ήταν να ζω εκείνο τον παλιό καιρό
και προπαντός στην γειτονιά που έζησα και μεγάλωσα εγώ, για πάντα θα την θυμάμαι και πολύ θα την αγαπώ
Η γειτονιά και ο τόπος που μεγαλώσαμε είναι αναντικατάστατοι, για αυτό αγαπήστε τους πριν φύγετε μακρυά από αυτούς
Θέλω να γυρίσω στα παλιά :/ "http://www.youtube.com/watch?v=Q3oGWq-wJLc&feature=related"
Η εικόνα τραβήχτηκε από την γειτονιά μου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου