αδερφε μου..

αδερφε μου τραβιεμαι μονος,μαζι μου δε σε παιρνω μαζι μου γιατι ειναι μακρυς ο δρομος,ως επεο ι το πλειστον με πνιγει ο φθονος,και ουτε δε με γιατρευει ο ιδιος ο χρονος,κανε μια παυση,ελα κοντα μου και νιωσε τη αδυναμη μου κραση,χαμμενος σε αλλη φαση,σε εποχη μη υπαρκτη,σε τοπιο γκρι,του χειμωνα το πεπλο καθε βραδυ ξυνει  πληγη,και εσυ εκει στη ιδια σταση ,σαν που αξιωθηκες να σαι απο γυαλι,απο τη μια,κρατα αδερφε τη νυχτα αυτη,σ δινω το λογο,θα σε σωσω απο τα δοντια της μεχρι τη χαραυγη